andREVANbuuren

de kwade wereld

Van alle vreemde eenden in mijn bijt - waar volgens sommigen alléén maar vreemde eenden in ronddobberen - is de hier onder afgebeelde eend misschien wel de vreemdste vreemde eend. 

Op het eerste gezicht valt hij misschien niet eens uit de toon, maar ik vermoed dat een beetje kunstkenner al snel door heeft dat ik een en ander niet zelf heb bedacht. Dat het hier om een - nogal vrije - interpretatie gaat van een detail uit een schilderij van Jheronimus Bosch. Een grisaille, geschilderd op een van de twee overgeleverde zijluiken van wat ooit een triptiek zal zijn geweest. Ondanks dat de tand des tijds er nogal wat van afgeknabbeld heeft behoren die twee luiken wat mij betreft tot de meest fascinerende schilderijen uit de collectie van Boijmans.

Lees meer >> | 2 keer bekeken

stadsgezicht

Mijn schilderijen verzameling vertoont nogal wat Heilige Dagen. Zo ontbreekt er bijvoorbeeld naast een Landschap Met Mathilde van Carel Willink en een Drinkende Koning van Jacob Jordaens ook nog een Stadsgezicht van Cornelis Springer.

Ik heb meer dan één poging gewaagd zo'n stadsgezicht te kopiëren maar die waren al mislukt voor ik er goed en wel aan begonnen was. Niet zo verwonderlijk, de schilderijen van Springer zijn artistiek en technisch van een uitzonderlijk hoog niveau. Je moet uit wel heel bijzonder hout gesneden zijn om dat te kunnen evenaren.

Lees meer >> | 22 keer bekeken

dooie mussen

Al sinds ik uit de wieg ben gevallen doe ik het: Tekenen. Een leerzame en bovenal aangename bezigheid die nauwelijks zweetdruppels kost en waar je verder niemand kwaad mee doet. Zolang je er niet zo in opgaat dat je je afspraken vergeet tenminste.

Vrijwel dagelijks ben ik met potlood en papier in de weer, vastbesloten me - het zal eens tijd worden - verder te bekwamen in anatomie, gezichten, handen, dieren, landschappen en wat er al zo komt kijken om een schilderij serieus tot een goed einde te brengen. Dat “bekwamen” gaat meestal zo’n vijf minuten aardig goed, er ligt een “Anatomie voor Kunstenaars” opengeslagen op tafel en ik probeer voor de zoveelste keer al tekenend de werking van de monnikskapspier te doorgronden. Maar al snel dwalen mijn gedachten af, begint mijn hand een eigen leven te leiden en voor ik het weet heb ik weer een blad vol met figuren en situaties die overal op lijken, behalve op de beoogde monnikskapspier. Gewetensvolle kunstenaars beschouwen hun tekening of schets in zo’n geval als mislukt, gooien het weg en beginnen opnieuw, maar ik bewaar vrijwel iedere streep die ik gezet heb.

Lees meer >> | 17 keer bekeken

koud

U bent niet de eerste die het opmerkelijk vindt dat een schilder die zich zijn hele loopbaan - strompelbaan is waarschijnlijk een beter woord - heeft bezig gehouden met het schilderen van drukbevolkte en nauwelijks realistisch te noemen taferelen ineens voor zijn plezier een paar romantische winterlandschappen kopieert.

Lees meer >> | 22 keer bekeken

wacht maar tot ik groot ben

Tijdens een uitstapje naar Antwerpen - eind jaren tachtig - kocht mijn toenmalige vriendin voor een paar frank een beeldje van een putto op een rommelmarkt. Het kreeg ondanks de diverse beschadigingen een ereplaats op het antieke dressoir. Waar het al een tijdje stof stond te vergaren toen ik op het idee kwam ook eens een - schilderkunstig - uitstapje te maken.

Lees meer >> | 36 keer bekeken

bestolen...

Waarschijnlijk heeft u zich ook wel eens verbaasd over het gegeven dat er in 1968 een door experts bemand en tot 2014 actief Research Project is opgetuigd om de "echte" - de eigenhandige - Rembrandts eindelijk eens van de vele valse, door leerlingen en navolgers gewrochte werken, te scheiden. Veertig jaar onderzoek en nóg is men het over een aantal schilderijen niet eens. Terwijl je een Jan Steen al op kilometers afstand als een echte Jan Steen herkent en een kopie of pastiche onmiddellijk als zodanig door de mand valt.

Lees meer >> | 47 keer bekeken

smaak

De liefhebbers van Rembrandt worden op het ogenblik, januari 2024, weer eens uitbundig getrakteerd. In de Lakenhal in Leiden zijn vier van zijn schilderijen met als onderwerp één van de vijf zintuigen te zien. Kleine en charmante - zeker voor Rembrandt - schilderijen uit het begin van zijn loopbaan. Er wordt algemeen aangenomen dat nummer vijf, De Smaak, verloren is gegaan. Eeuwig zonde natuurlijk.

Lees meer >> | 49 keer bekeken

70x55=100

Als u de kop boven dit stukje ziet zult u denken: Rekenen kan ie óók al niet. Nu heb ik inderdaad weinig talent voor gedoe met cijfers maar ik kan eenvoudig verklaren hoe ik tot deze berekening gekomen ben.
Ter afwisseling van de grote en bewerkelijke schilderijen waar ik soms maanden aan bezig ben maak ik ook wel eens iets op een wat handzamer formaat, 70 x 55 millimeter bijvoorbeeld. Daarvan heb ik inmiddels een aardige serie bij elkaar geschilderd. (En niet simpelweg een groot en weer eens totaal mislukt schilderij aan stukken gezaagd.)

Lees meer >> | 35 keer bekeken